MAAKPROCES        DE CAMERA & HET LICHT        FOTO'S        BIOGRAFIE REGISSEUR
CHOREOGRAFIE & DANS          DE LOCATIE: SUGARCITY         CREDITS         NIEUWS



PLATINA BLUES - HOREOGRAFIE & DANS

"Thé Lau, kanker, terminaal, chemo, 'gaan voor het leven', Platina Blues & dans"

Dat was de boodschap die ik ontving via een goede relatie en de vraag of als dit iets voor mij zou zijn, ik contact op moest nemen met Threes Anna om er meer van te horen. Als er was gezegd: "Mijn vader, kanker, chemokuren, verdriet en het aangaan van leven tegen kanker, doorgaan met wat je kan", had dat precies de situatie geschetst waarin ik me bevond.

Bastiaan Stoop tijdens repetities van Platina Blues. In de achtergrond projecties van vooraf opgenomen delen van de choreografie.
Bastiaan Stoop tijdens repetities van Platina Blues. In de achtergrond projecties van vooraf opgenomen delen van de choreografie. Foto: Pheye Creative.


Wat Threes mij vertelde over Thé Lau en het project Platina Blues kwam neer op het verhaal van een Artiest die zich laat leiden door zijn talent en zijn ziekte verwerkt in een kunstzinnig stuk waardoor nog eens uitvergroot wordt dat een mens meer is dan zijn ziekte.

Mijn link tot het project van Threes beperkte zich bij mij tot een privé familie-aangelegenheid, en die gaf vooral aanleiding voor verdriet, somberheid en frustratie. Maar het feit dat mijn vader er niet stil bij is gaan zitten, zoveel mogelijk de dingen doet die hij leuk en van belang vindt, waaronder ook zijn werk, maakt het een stuk dragelijker, dat wel.
 
Met de crew, stuk voor stuk betrokken mensen, waarvan verschillende leden in de privésfeer ook met deze ziekte te maken hebben, maakte ik kennis op de locatie waar de film is opgenomen. Ook sprak ik meerdere keren met Thé Lau en door goed naar  hem te luisteren vormde zich langzaam maar zeker een beeld waar het in menselijke - en artistieke zin om ging. Naast de elementen ziekte en lijden, zijn er ook de elementen leven en uitstijgen boven het dagelijkse, het tastbare, het streven naar het universele van wat mensen raakt en waardoor zij worden geïnspireerd en gedreven.

Dat zo’n project bij mij terechtkwam lijkt bijna geen toeval, maar een soort van logisch ‘crossing-roads’ waardoor je uiteindelijk op meer dan een spoor om kan gaan met de tragedie des levens.

Daar ben ik mee aan het werk gegaan. Ik heb de choreografie en de uitvoering van de dans gebaseerd op die beelden, gevoelens en doelstellingen.
 
They are old soldiers
They don’t want to die yet
They don’t fade away
They gave themselves for what they are worth
That’s how we must live with them
Than they have given us a good example and memories

Bastiaan C. Stoop   -  september 2014


Deze tekst in PDF-formaat downloaden? Klik hier.